*ထြက္သက္*

ယံုၾကည္ခဲ့ေသာ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေကာင္းကင္
သံသယမိုးေတြ
ေစြေနျပီး...
မ်က္ရည္မဲ့ေသာ နလံုးသာ
နာက်င္မႈေတြ ေရာလ်က္
ေရမစိုတဲ့အဝတ္
ေနလွန္းမိတာငါ့အမွားလာ..
သဝန္တိုမိတဲ့ ငါ့အခ်စ္က
အတၱလို႕မင္းထင္ခဲ့တာလာ...
အသြင္မတူတဲ့ ငါဒို႕အခ်စ္အတြက္
ကံၾကမၼာကိုျပစ္ပံုခ်မွာလာ...
အေျဖမဲ့တဲ့ ငါ့အျဖစ္ကို
ဟား တိုက္ေနတာ သူဒို႕အမွားလာ...
ေရွာက္လႊဲခ်က္မရွိဘူး မိန္းကေလ
နာက်င္မႈသစ္ပင္
ပ်ိဳးမေထာင္ပဲ အျမစ္တြယ္ေနျပီး
အားလံုးဟာ ငါ့အျပစ္ေတြပါ
ဒါေပမယ့္ မိန္းကေလရယ္
ေက်းဇူးျပဳျပီး ေလွာင္ျပီး မျပံဳးလိုက္ပါနဲ႔ကြာ
ခံစားတတ္တဲ့ ငါ့နလံုးသားက
အရမ္းကိုနာက်င္လြန္းလို႕ပါ...
အိပ့္မရလို႕ေလ်ာက္ေရးထားတာ

ငါ...ငါေမြးရာ
ဇာတိေမြးရပ္ဝယ္
ရပ္တည္မႈကို ျငင္းပယ္
တစ္ရပ္ တစ္ေဝးမွာ
ဘဝပံုရိပ္ကို
နာက်ည္စြာ ထုဆစ္
ရွင္သန္မႈအတြက္
မ်က္ရည္ေတြ ေပြ႕ဖက္
မျပည့္စံုျခင္း...
ဆာေလာင္ျခင္း...
မုန္းတီးျခင္း...
လူမဆန္ျခင္း...
စတဲ့ ဘဝသင္ခန္းစာမ်ားကို
ေန႕စဥ္ေက်ာ္ျဖတ္ေန...
တစ္ခါခါငါေတြးမိပါရဲ႕
လူျဖစ္လာတာ မွားျပီလာလို႕....